AKKAPI

yaralı serçeler

akşam olunca

sabah olunca

günler geçince

seneler…

sonra gidince herkes bir bir

yaşlı köpek, dut ağacı, kör tulumba

hatıralarıyla gidince neneler, amcalar, halalar…

gidince işte vakitsiz gidenler… rakı masasıyla bir baba…

saçları şarkı söyleyen kızdan sonra…

sonra

bir kuş yuvası vardı orada

dut ağacında

ağaç kurudu yuva kaldı,

ama yalnız yaralı serçeler geldi oraya

çünkü mevsim yoktu

çünkü kimse yoktu

hepimiz bir zamanı bir fotoğrafa bırakıp gitmiştik

çekip gitmiştik…