Kış gelmedi gitti. oysa Akkapı’nın kışı da güzeldir, gelse de tadını çıkarsak. Gerçi odun sobaları eski havasında değil. Elektrik sobaları, klimalar işin rengini değiştirdi. Neyse ki bir zamanların o fena tüplü sobaları yok artık. Evin tadını da kokusunu da değiştirip bozan nesneler.
Az da olsa vardır odun sobasının başında geçen geceler, sabahları üzerinde kızaran ekmekle yapılan kahvaltılar. Kızaran ekmek kokusunun insanı çocukluk günlerinin güzel zamanlarına götüren büyüsü. Sanki toprak evlerin tahta pencereli odalarında beliriveren neneler, yaşlı halalar, iğne oyası, miller orlonlarla teyzeler, büyük ablalarda bir çeyiz hazırlığıdır…
Evin sofasında iki tek rakı için de olsa kurulan rakı masaları… Öyle özel mezelere de gerek yok. Evde ne pişmişse yoldaştır zaten ona. İnce belli çay bardaklarıyla servis…
Güzeldir kış hem mazisi hem bugünü hem efkarıyla. Bilirim, yoksul işi değildir. Ki bir battaniyenin ısısına razı olduğumuz zamanları da az değildir.
Neylersin, hayat böyledir. Her biz anıyla da bize dairdir.
Not: Ne yazık ki fotoğraf yükleyemiyoruz. Sorunu hallederken tüm arşivin fotoğraflarıyla yok olma tehlikesi var. Bir vakit bulup bir düzen vermek gerek şu sayfaya, farkındayız.