AKKAPI

Soğuk akkapı’da da soğuktur.

Zemheridir.

Dalında donuverir portakal, turuncu direnirken içindeki ateşle…

Ama soğuktur işte,

eski Zıraat yolu,

İhtiyari Durağı, Değirmen durağı, ah adları bile unutulmuş mekanlar,

Sonra Şıh Muhsin bakkalı…

Ben şimdi on yıllar öncesinden bahsediyorum bunları derken,

Daf’tan, efsane otobüsümüzden,

çocukluğumuzun buz tutmuş sokaklarından, yollarından

bakkal Ahmet amcaya giderken soğuktan titrediğimiz yollardan, sabahın beşlerinden altılarından…

öyle bir soğuk şimdi Akkapı’da

alıp çocukluk yıllarına götüren…

bu bile güzeldir Akkapı’da,

üşüye üşüye

bir odun sobasının kenarında,

battaniye altında

eski zaman hatıralarında…

yaralı serçeler

akşam olunca

sabah olunca

günler geçince

seneler…

sonra gidince herkes bir bir

yaşlı köpek, dut ağacı, kör tulumba

hatıralarıyla gidince neneler, amcalar, halalar…

gidince işte vakitsiz gidenler… rakı masasıyla bir baba…

saçları şarkı söyleyen kızdan sonra…

sonra

bir kuş yuvası vardı orada

dut ağacında

ağaç kurudu yuva kaldı,

ama yalnız yaralı serçeler geldi oraya

çünkü mevsim yoktu

çünkü kimse yoktu

hepimiz bir zamanı bir fotoğrafa bırakıp gitmiştik

çekip gitmiştik…

1960′ların sonu.

Dalikanlılık çağlarından bir kare.

Macit Elgalp.

Zaman geçer, hazin izler bırakarak hayatlarımızda,

 ama işte hatıralara ne yapabilir ki…

Nice uzun seneler Macit usta…

saçları şarkı söyleyen kız

Bir taş daha attım havuza

Sonunda ürktü yeşil kurbağa

Sıçradı geçti kısa duvarı

Kayboldu otlar arasında

Bense ahşap evin,

Tahta merdivenlerin hatıralarında

Kaybolmuştum

Sonra yaşlı köpek geldi yine

Burnuyla yokladı ıslak otları

Ağır ağır gitti

Kıvrıldı merdiven altına

Miskin bir öğleden sonraydı

Komşu bahçede ağıtlar duyuldu yine

Ben duydum, babaanne duydu

Başka kim duydu bilmiyorum

Meğer bir şarkıymış bu

“saçları şarkı söyleyen kızın”…

1970′ler. Gençlik arkadaşları aynı masada.

Cevdet, İsa, Ramazan, Alaman Salih, Hamza, Yusuf, Mesut, Ali ve rakı…

Yıllar öncesine bir afiyet olsun…

Akkapı’da da bayram,

eş dost

konu komşu bayramlaşmada

kardeşler, akrabalar, kuzenler, yakınlar…

güzel şeyler bunlar…

iyi bayramlar…

Akkapı İlkokulu,

Uğur, Neval ve Uğur…

Kenar mahallede

bir pazar günü,

çok eski biz zamanda

portakal ağacının altında…

kenar mahallede bir pazar günü
buğulanır toprak yol ve damlar
sabah güneşinin ilk akıntılarında
göğü turuncu bir ağ kaplar.

konuşmalar, küfürler, çocuk çığlıkları
öper yüzünü yeni bir sabahın
çamaşırlar hışırdar avlularda
bayrakları gibi fukaralığın.

kahveye çıkar birer ikişer erkekler
yayılarak otururlar iskemlelerde
çay bardakları şıngırdar, radyo bağırır
bir haftanın yorgunluğu akar iliklerde.

ötelerde, portakal bahçelerinde
gün ışığı dans eder sabah yeliyle
arklardaki sular el çırpar
toprağı ürpertiden titretircesine.

bir çocuk çitleri usulca aşar
geçer uyuklayan bekçinin önünden
bir damla kalır gömleğinin içinde
uzayıp giden portakal denizinden.

tulumbada yüzünü yıkar bir işçi
daha uyanmayan karısına seslenerek
kalkar kadın, elinde bir havlu
geceki yorgunluğunu anlatır ezilerek.

bir kumru tüner dallarına o zaman
avludaki yaşlı dut ağacının
ona sevgiyle gülümser işçi
sonra sarar belini kadınının.

Sözleri Ahmet Erten’e bestesi Eftal Küçük’e ait bir Çağdaş Türkü şarkısı.

Yazı ve fotoğraf yüklemede sorunlar devam ettiği için sayfamızı güncellemeyi ihmal etmiş gibi göründük.

Fotoğraf yükleme meselesi biraz daha sürecek gibi.

Ama biz yazılarla da devam edebiliriz burada.

Sayfamız çok uzun olduğu için ana sütunu 10 yazı ile sınırladık.

Eski yazıları ve fotoğrafları sol taraftaki içerikten izleyebilirsiniz.

İaterseniz konu konu, isterseniz ay ay görebilirsiniz yüklenenleri.

Daha sık görüşmek üzere…